Collageenziekte, ook bekend als collageenziekte, wordt gekenmerkt door een groep auto-immuunziekten en ontstekingsziekten die het bindweefsel van het lichaam beschadigen, het weefsel gevormd door vezels, zoals collageen, en is verantwoordelijk voor functies zoals vulling de ruimtes tussen organen, geven voeding, naast helpen bij de verdediging van het lichaam.
De veranderingen veroorzaakt door collagenoses kunnen verschillende organen en systemen van het lichaam bereiken, zoals huid, longen, bloedvaten en lymfeweefsels, en produceert voornamelijk dermatologische en reumatologische tekenen en symptomen, waaronder gewrichtspijn, huidlaesies, of droge mond en ogen.
Enkele van de belangrijkste ziekten geclassificeerd als collagenose zijn:
1. Lupus
Het is de belangrijkste auto-immuunziekte, die laesies veroorzaakt in organen en cellen als gevolg van de werking van auto-antilichamen, en komt vaker voor bij jonge vrouwen, hoewel het bij iedereen kan voorkomen. De oorzaak is nog steeds niet volledig begrepen en deze ziekte ontwikkelt zich gewoonlijk langzaam en continu, met symptomen die mild tot ernstig kunnen zijn, en die van persoon tot persoon verschillen.
- Tekenen en symptomen : Lupus kan een breed scala aan klinische manifestaties veroorzaken, van gelokaliseerd tot verspreid over het lichaam, inclusief huidvlekken, zweren in de mond, artritis, nierveranderingen, bloedaandoeningen, ontsteking van de longen en het hart.
Leer meer over wat het is en hoe lupus te identificeren.
2. Sclerodermie
Ook bekend als systemische sclerose, is het een ziekte die accumulatie van collageenvezels in het lichaam veroorzaakt, maar onbekende oorzaak, en vooral de huid en bloedcirculatie in dit orgaan beïnvloedt, en ook inwendige organen zoals longen, hart, nieren en gastro-intestinale tractus.
- Tekenen en symptomen : Er is meestal verdikking van de huid, die stijver wordt, glanst en met problemen met de bloedsomloop, die langzaam en voortdurend verergert. Wanneer het inwendige organen bereikt, kan het in zijn diffuse type ademhalingsmoeilijkheden, verteringsveranderingen veroorzaken, naast het in gevaar brengen van de functies van het hart en de nieren, bijvoorbeeld.
Begrijp de symptomen van de belangrijkste soorten sclerodermie en hoe u deze moet behandelen.
3. Het syndroom van Sjögren
Het is een ander type auto-immuunziekte dat wordt gekenmerkt door de infiltratie van afweercellen in de klieren van het lichaam, waardoor het moeilijk wordt om de traan- en speekselklieren uit te scheiden. Deze ziekte komt vaker voor bij vrouwen van middelbare leeftijd, maar het kan bij elke persoon voorkomen en kan geïsoleerd of vergezeld gaan van ziekten zoals reumatoïde artritis, lupus, sclerodermie, vasculitis of hepatitis, bijvoorbeeld.
- Tekenen en symptomen : Droge mond en ogen zijn de belangrijkste symptomen, die langzaam en geleidelijk kunnen verergeren, waardoor roodheid, verbranding en zand in de ogen of moeite met slikken, spreken, toegenomen tandbederf en een brandend gevoel in de mond kunnen ontstaan. . Symptomen in andere delen van het lichaam zijn zeldzamer, maar kunnen bijvoorbeeld vermoeidheid, koorts en gewrichts- en spierpijn zijn.
Begrijpen beter hoe het syndroom van Sjögren te identificeren en te diagnosticeren.
4. Dermatomyositis
Het is ook een soort auto-immuunziekte die de spieren en huid aantast en compromitteert. Wanneer het alleen de spieren beïnvloedt, kan het ook bekend staan als polymyositis. De oorzaak is onbekend en kan voorkomen bij mensen van alle leeftijden.
- Tekenen en symptomen : Het is normaal om spierzwakte te hebben, die meer voorkomt in de romp, waardoor bewegingen van de armen en het bekken moeilijk worden, zoals het kammen van het haar of zitten / tillen. Elke spier kan echter worden aangetast, bijvoorbeeld door slikken, de nek bewegen, lopen of ademen. Huidletsels omvatten roodachtige of paarsachtige vlekken en schilfers die bij de zon kunnen verergeren.
Meer informatie over het identificeren en behandelen van dermatomyositis.
Hoe Collagenose te behandelen
De behandeling van collagenose, evenals elke auto-immuunziekte, hangt af van het type en de ernst ervan en moet worden voorgeschreven door de reumatoloog of dermatoloog. Het gaat meestal om het gebruik van corticosteroïden, zoals Prednison of Prednisolon, naast andere immunosuppressiva of krachtiger immuniteitsregelaars zoals azathioprine, methotrexaat, cyclosporine of Rituximab, bijvoorbeeld als een manier om de immuniteit te beheersen en de effecten ervan op het lichaam te verminderen.
Bovendien kunnen sommige maatregelen, zoals bescherming tegen de zon om huidlaesies te voorkomen, en kunstmatige druppels of speeksel om droge ogen en mond te verminderen, alternatieven zijn om de symptomen te verminderen.
Collagenose is niet te genezen, maar de wetenschap heeft geprobeerd meer moderne therapieën te ontwikkelen op basis van immuniteitsbestrijding met immunotherapie, zodat deze ziekten effectiever kunnen worden bestreden.
Voornaamste oorzaken
Er is nog steeds geen duidelijke oorzaak voor de opkomst van de groep auto-immuunziekten die collagenose veroorzaken. Hoewel ze verband houden met de foutieve en excessieve activering van het immuunsysteem, is het niet precies bekend wat de oorzaak van deze situatie is.
Genetische en zelfs omgevingsmechanismen zoals levensstijl en eetgewoonten zijn waarschijnlijk de oorzaak van deze ziekten, maar de wetenschap moet deze vermoedens nog beter vaststellen door nader onderzoek.
Om collageenose te diagnosticeren, kan de arts, naast de klinische evaluatie, bloedonderzoeken laten uitvoeren om de ontsteking en de bij deze aandoeningen aanwezige antilichamen te identificeren, zoals FAN, Mi-2, SRP, Jo-1, Ro / SS-A of La / B, bijvoorbeeld. Biopsieën of weefselanalyse met ontsteking kunnen ook nodig zijn.
