De hoofdtransplantatie is bedoeld om mensen met degeneratieve ziekten toegang te geven tot een gezond lichaam, waardoor hun kwaliteit van leven verbetert.
Tot dusverre is transplantatie van het menselijk hoofd nog niet uitgevoerd, maar er zijn al verschillende mensen die een aanvraag voor transplantatie indienen. Sinds de jaren vijftig hebben artsen en wetenschappers hoofdtransplantaties uitgevoerd op dieren zoals honden en apen, maar de resultaten waren niet erg bevredigend.
Het belangrijkste risico van hoofdtransplantatie is de betrokkenheid van het ruggenmerg, omdat voor het uitvoeren van de operatie het noodzakelijk is om de verbinding tussen het ruggenmerg en het hoofd te onderbreken. Om deze reden hebben wetenschappers stoffen en manieren onderzocht om deze binding te reconstrueren en het verlies van beweging bij getransplanteerde patiënten te voorkomen.
Eerste hoofdtransplantaties
De eerste hoofdtransplantatie werd uitgevoerd op een puppy in de jaren 1950 door een Sovjet-arts. De dokter heeft een tweekoppige hond gemaakt, dat wil zeggen, een hondenhoofd getransplanteerd in een volledig gezonde hond. De tweekoppige hond overleefde een paar dagen na de operatie. Enkele jaren later besloot een Amerikaanse arts het hoofd van een aap te transplanteren, maar de overleving van het dier na de operatie was erg kort, ongeveer anderhalve dag na de operatie stierf de aap.
In 2015 zei een Italiaanse arts dat het mogelijk was om een hoofdtransplantatie bij mensen uit te voeren en dat de eerste transplantatie tegen het einde van 2017 zou worden uitgevoerd. De arts zei ook dat hij al een hoofdtransplantatie op kadavers had uitgevoerd en dat het een succes was, hoe dan ook. Omdat het lijken zijn, is het niet mogelijk om de mogelijke gevolgen van een hoofdtransplantatie te evalueren. Daarom ontving de neurochirurg verschillende kritieken met betrekking tot medische ethiek.
Hoe de transplantatie kan worden gedaan
De door de Italiaanse arts voorgestelde hoofdtransplantatie heeft de steun van Chinese artsen en wetenschappers en is theoretisch gedaan met als doel mensen met degeneratieve ziekten die spieratrofie veroorzaken en beweging belemmeren, zoals het syndroom van Werdnig-Hoffman, te belemmeren. bijvoorbeeld om een gezond lichaam te hebben zonder bewegingsbeperkingen. Meer informatie over het syndroom van Werdnig-Hoffman.
Het hoofd wordt getransplanteerd in het lichaam van een donor die hersendood heeft gehad maar gezond is. Zowel het hoofd als het ruggenmerg van het gedoneerde lichaam worden ingevroren tussen -10 en -15 ° C om de dood van de cellen te voorkomen totdat ze door een bepaalde stof worden gehecht. Bovendien moet de persoon gedurende 3 tot 4 weken in een geïnduceerd coma blijven om elke beweging te voorkomen, en gebruik maken van immunosuppressieve medicatie om elke vorm van afwijzing te voorkomen en zo de dood te voorkomen. Na de geïnduceerde coma heeft de persoon constante fysiotherapiesessies nodig om de bewegingen opnieuw te leren.
Volgens de neurochirurg zou de transplantatie miljoenen dollars kosten, zou een team van ongeveer 150 artsen nodig zijn en ongeveer 36 uur duren.
Menselijk hoofd transplantatie is nog niet uitgevoerd, dus het is nog steeds een theoretische procedure. Er zijn echter verschillende mensen die een aanvraag indienen voor transplantatie om hun kwaliteit van leven te verbeteren.
Risico's van hoofdtransplantatie
Het grootste risico op hoofdtransplantatie, naast de dood, is het definitieve verlies van beweging, omdat voor het uitvoeren van de operatie het noodzakelijk is om de verbinding tussen het ruggenmerg en de hersenen te onderbreken. Om dit risico te vermijden, hebben wetenschappers een stof ontdekt die in staat is om als een lijm, polyethyleenglycol of PEG te werken en zo de hersenen aan het ruggenmerg te hechten.
PEG is al gebruikt in experimenten met puppy's, apen en ratten waarbij het ruggenmerg was aangetast. Deze dieren werden behandeld met PEG en konden na 1 jaar normaal lopen. PEG is echter nog niet voor dit doel gebruikt bij mensen, en daarom is het niet bekend of deze stof in staat is om de verbinding tussen het ruggenmerg en de hersenen daadwerkelijk te regenereren, wat zal worden waargenomen wanneer hoofdtransplantatie wordt uitgevoerd.
