Savant-syndroom of salasyndroom omdat Svant in het Frans wijs betekent, het is een zeldzame psychische stoornis waarbij de persoon ernstige intellectuele achterstand heeft. Bij dit syndroom heeft de persoon ernstige moeilijkheden bij het communiceren, begrijpen van wat wordt overgedragen en het vaststellen van interpersoonlijke relaties. Hij heeft echter talloze talenten, voornamelijk gelinkt aan zijn buitengewone geheugen.
Dit syndroom komt vaker voor sinds de geboorte en komt vaak voor bij kinderen met autisme, maar kan zich ook ontwikkelen in de volwassen leeftijd wanneer het wordt blootgesteld aan hersentrauma, of een virus met encefalitis, bijvoorbeeld.
Savant-syndroom heeft geen genezing, maar de behandeling helpt de symptomen te beheersen en vrije tijd in beslag te nemen, waardoor de kwaliteit van leven van patiënten met het syndroom wordt verbeterd.
Hoofdkenmerken van het syndroom
Het belangrijkste kenmerk van Savants syndroom is de ontwikkeling van een buitengewone capaciteit in een persoon met een verstandelijke beperking. Deze mogelijkheid kan te maken hebben met:
- Memorisatie: het is de meest voorkomende capaciteit in deze gevallen, zijnde het memoriseren van planningen, telefoongidsen en zelfs volledige woordenboeken;
- Berekening: ze kunnen complexe wiskundige berekeningen maken in enkele seconden, zonder gebruik van papier of een elektronisch apparaat;
- Muzikaal vermogen: ze kunnen een heel stuk muziek spelen nadat ze het slechts eenmaal hebben gehoord;
- Artistiek vermogen: ze hebben een uitstekend vermogen om te tekenen, schilderen of complexe sculpturen te maken;
- Taal: ze kunnen meer dan één taal begrijpen en spreken, en er zijn gevallen waarin ze tot 15 verschillende talen ontwikkelen.
De persoon kan slechts een of meerdere van deze capaciteiten ontwikkelen, de meest gebruikelijke zijn die gerelateerd aan het onthouden van berekening en muzikaal vermogen.
Hoe is de behandeling gedaan?
Meestal wordt de behandeling van Savant Syndrome uitgevoerd met ergotherapie om te helpen bij de ontwikkeling van het buitengewone vermogen van de patiënt. Bovendien kan de therapeut de persoon helpen zijn communicatie- en begripvaardigheden te verbeteren door het gebruik van dit vermogen.
Daarnaast kan het nodig zijn om het probleem dat leidde tot het begin van het syndroom, zoals trauma of autisme, te behandelen. Op deze manier kan een team van gezondheidswerkers nodig zijn om de kwaliteit van leven van patiënten met het syndroom te helpen verbeteren.
