Dysartrie is een spraakstoornis, meestal veroorzaakt door een neurologische aandoening, zoals een beroerte, hersenverlamming, de ziekte van Parkinson, myasthenia gravis of amyotrofische laterale sclerose.
Een persoon met dysartrie kan woorden niet goed articuleren en uitspreken door een verandering in het spraaksysteem, waarbij spieren in de mond, tong, strottenhoofd of stembanden betrokken zijn, wat kan leiden tot problemen in communicatie en sociaal isolement.
Om dysartrie te behandelen, is het belangrijk om fysiotherapieoefeningen te doen en een follow-up te geven aan een logopedist, als een middel om de taal uit te oefenen en de uitgezonden geluiden te verbeteren, en het is ook essentieel dat de arts identificeert en behandelt wat deze verandering veroorzaakte.
Hoe te identificeren
In dysartrie is er een verandering in de productie van woorden, met moeilijkheden om de tong of de spieren van het gezicht te bewegen, waardoor tekenen en symptomen ontstaan zoals langzame, onduidelijke of onduidelijke spraak. In andere gevallen kan de spraak versneld worden of brabbelen, net zoals het te laag is of gefluisterd.
Bovendien kan dysartrie gepaard gaan met andere neurologische aandoeningen, zoals dysfagie, die moeite heeft met het doorslikken van voedsel, dyslalia, wat een verandering is in de uitspraak van woorden, of zelfs een afasie, wat de verandering in uitdrukking of begrip is. van taal. Begrijpen wat dyslalia is en hoe het te behandelen.
Typen dysartrie
Er zijn verschillende soorten dysartrie, en hun kenmerken kunnen variëren afhankelijk van de locatie en de grootte van de neurologische laesie of de ziekte die het probleem veroorzaakt. De belangrijkste typen zijn:
- Slappe dysartrie is een dysartrie die meestal een schorre stem produceert, met weinig kracht, anasalada en met de onnauwkeurige emissie van de medeklinkers. Het komt meestal voor bij ziekten die letsel aan het lagere motorneuron veroorzaken, zoals myasthenia gravis of bulbaire verlamming, bijvoorbeeld;
- Spastische dysartrie : veroorzaakt ook een nasale stem, met onnauwkeurige medeklinkers, evenals vervormde klinkers, die een gespannen en "gewurgde" stem genereren. Het kan gepaard gaan met spasticiteit en abnormale reflexen van de gezichtsspieren. Frequenter in laesies van de superieure motorische zenuw, zoals het gebeurt in een cranium-encephalic trauma;
- Ataxische dysartrie: deze dysartrie kan een ruwe stem uitlokken, met variaties in de intonatie van de accenten, met een vertraagde spraak en een tremor in de lippen en de tong. Kan de spraak van iemand die dronken is herinneren. Het komt meestal voor in situaties waar er laesies zijn gerelateerd aan het cerebellum-gebied;
- Hypokinetische dysartrie : er is een hees, bevende en trillende stem, met onnauwkeurigheid in het gewricht, en er is ook een verandering in de snelheid van spraak en tremor van de lip en tong. Het kan voorkomen bij ziektes die veranderingen veroorzaken in de hersenen van de hersenen, basale ganglia genoemd, die het meest voorkomen bij de ziekte van Parkinson;
- Hyperkinetische dysartrie : er treedt een vertekening op in de articulatie van de klinkers, die een ruwe stem veroorzaakt en met een onderbreking in de articulatie van de woorden. Het kan gebeuren in gevallen van extrapiramidale schade aan het zenuwstelsel, bijvoorbeeld in chorea of dystonie.
- Gemengde dysartrie : presenteert karakteristieke veranderingen van meer dan één type dysartrie en kan in verschillende situaties voorkomen, zoals multiple sclerose, amyotrofische laterale sclerose of traumatisch hersenletsel.
Om de oorzaak van de dysartrie te identificeren, evalueert de neuroloog de symptomen, lichamelijk onderzoek en vraagt tests aan zoals computertomografie, MRI, elektro-encefalogram, lumbale punctie en neuropsychologisch onderzoek, bijvoorbeeld, die de belangrijkste gerelateerde veranderingen detecteren of die deze verandering veroorzaken in spraak.
Hoe is de behandeling gedaan?
De behandeling hangt af van de oorzaak en de ernst van de dysartrie, en uw arts kan een operatie aanbevelen om anatomische veranderingen te corrigeren of een tumor te verwijderen, of het gebruik van medicijnen aangeven om de symptomen te verlichten, zoals de ziekte van Parkinson.
De belangrijkste vorm van behandeling is echter met revalidatietherapieën, met logopedietechnieken om stememissie te verbeteren, intensiteit te reguleren, woorden beter uit te leggen, adem te halen of zelfs alternatieve vormen van communicatie te programmeren. Fysiotherapie oefeningen zijn ook erg belangrijk om de beweeglijkheid van de onderkaak te verbeteren en de gezichtsspieren te helpen versterken.
