Hoe wordt foetale cardiotocografie uitgevoerd?

Foetale cardiotocografie is een onderzoek uitgevoerd tijdens de zwangerschap om de hartslag en het welzijn van de baby te controleren, gemaakt met sensoren die verbonden zijn met de buik van de zwangere vrouw die deze informatie verzamelt, en is vooral geschikt voor zwangere vrouwen na 37 weken of op korte termijn.

Dit onderzoek kan ook tijdens de bevalling worden uitgevoerd om de gezondheid van de baby op dit moment te controleren, naast het beoordelen van de samentrekkingen van de baarmoeder van de vrouw.

Foetale cardiotocografie moet worden gedaan in klinieken of verloskundige eenheden, die apparaten en artsen bevatten die zijn voorbereid voor het examen, en kosten, gemiddeld, R $ 150, afhankelijk van de kliniek en de plaats waar het is gedaan.

Hoe het is gedaan

Om foetale cardiotocografie te maken, worden elektroden geplaatst met sensoren aan de punt, bevestigd door een soort riem om de buik van de vrouw, die alle activiteit in de baarmoeder vastlegt, of het nu gaat om de hartslag van de baby, zijn beweging of samentrekkingen van de baarmoeder.

Het is een onderzoek dat geen pijn of ongemak veroorzaakt bij de moeder of de foetus, maar in sommige gevallen, als de baby vermoed wordt dat hij weinig beweegt, kan het nodig zijn om een ​​stimulans te geven om hem wakker te maken of te schudden. Cardiotocografie kan dus op 3 manieren worden gedaan:

• Basaal : het is klaar met de vrouw in rust, zonder prikkels, alleen het observeren van de patronen van bewegingen en hartslagen;
• Gestimuleerd : het kan worden gedaan in gevallen waarin het nodig is om te evalueren of de baby beter zal reageren na een of andere prikkel, dat kan een geluid zijn, zoals een hoorn, een trilling van een apparaat of een aanraking van de dokter;
• Bij overbelasting : in dit geval wordt de prikkel gemaakt met medicijnen die de samentrekking van de baarmoeder van de moeder kunnen intensiveren, en het effect van deze weeën op de baby kan worden geëvalueerd.

Het onderzoek duurt ongeveer 20 minuten en de vrouw zit of ligt totdat de sensorinformatie is vastgelegd op de kaart, op papier of op het computerscherm.

Als het klaar is

Foetale cardiotocografie kan na 37 weken alleen worden aangegeven voor een preventieve evaluatie van de hartslag van de baby.

Het kan echter worden aangegeven in andere perioden in gevallen van vermoedelijke veranderingen in de baby of wanneer het risico is toegenomen, zoals in situaties:

Op deze manier is het met de uitvoering van dit onderzoek mogelijk om zo snel mogelijk in te grijpen, in geval van veranderingen in het welzijn van de baby, veroorzaakt door bijvoorbeeld verstikking, gebrek aan zuurstof, vermoeidheid of hartritmestoornissen.

Deze evaluatie kan worden gedaan op verschillende zwangerschapsperioden, zoals:

• In antepartum : het wordt op elk moment na 28 weken zwangerschap gedaan, bij voorkeur na 37 weken, om de hartslag van de baby te beoordelen.
• In de intrapartum : naast de hartslag, evalueert het de bewegingen van de baby en samentrekkingen van de baarmoeder van de moeder tijdens de bevalling.

De controles tijdens dit onderzoek zijn onderdeel van de beoordeling van de vitaliteit van de foetus, evenals andere zoals Doppler-echografie, die de bloedcirculatie in de placenta meet, en het biofysische profiel van de foetus, die verschillende metingen doet om de juiste ontwikkeling van de foetus waar te nemen. baby. Lees meer over de examens die moeten worden uitgevoerd in het derde trimester van de zwangerschap.

Hoe wordt het geïnterpreteerd?

Om het testresultaat te interpreteren, zal de gynaecoloog de grafieken van de sensoren evalueren, hetzij op de computer of op papier.

Dus, in geval van veranderingen in de vitaliteit van de baby, kan cardiotocografie identificeren:

1. Veranderingen in de foetale hartslag, die van de volgende types kan zijn:

• Basale hartslag, die kan worden verhoogd of verlaagd;
• Abnormale variaties in de hartfrequentie, die oscillaties in het frequentiepatroon vertonen, en het is gebruikelijk dat deze tijdens de bevalling op een gecontroleerde manier varieert;
• Versnellingen en vertragingen van hartslagpatronen, die detecteren of uw hartslag geleidelijk of abrupt vertraagt ​​of versnelt.

2. Veranderingen in de beweging van de foetus, die verminderd kan zijn wanneer het een bepaald lijden aangeeft;

3. Veranderingen in samentrekking van de baarmoeder waargenomen tijdens de bevalling.

Over het algemeen treden deze veranderingen op als gevolg van zuurstofgebrek bij de foetus, waardoor deze waarden afnemen. Dus in deze situaties wordt de behandeling door de verloskundige aangegeven op basis van het tijdstip van de zwangerschap en de ernst van elk geval, en kan het zijn met wekelijkse follow-up, ziekenhuisopname of zelfs de noodzaak om te anticiperen op bevalling, bijvoorbeeld met een keizersnede.