Rabdomyolyse is een ernstige aandoening die wordt gekenmerkt door de vernietiging van spiervezels, wat leidt tot het vrijkomen van componenten die aanwezig zijn in spiercellen in de bloedbaan, zoals calcium, natrium en kalium, myoglobine, creatinofosfokinase en het enzym pyrodruivenzuurtransaminase (TGP). Grote hoeveelheden van deze stoffen in het bloed kunnen leiden tot gebrek aan kracht, verminderde urine, spiervermoeidheid en nierfalen, als ze niet worden geïdentificeerd en behandeld.
Omdat de vrijgekomen stoffen in grote hoeveelheden giftig zijn, is het belangrijk dat de behandeling zo snel mogelijk wordt gestart en het wordt aanbevolen om naar het ziekenhuis of de eerste hulp te gaan zodra rabdomyolyse wordt vermoed. Rabdomyolyse kan optreden als gevolg van het beoefenen van zware en langdurige fysieke activiteiten of als gevolg van direct of indirect trauma aan een spier in het lichaam, en het is ook belangrijk om de oorzaak te achterhalen zodat de behandeling gerichter is.
Belangrijkste symptomen
Symptomen van rabdomyolyse kunnen variëren afhankelijk van de circulerende hoeveelheid enzymen die vrijkomen uit de binnenkant van spiercellen, de meest voorkomende symptomen zijn:
- Spierpijn;
- Gebrek aan kracht;
- Moeilijkheden om uw benen of armen te bewegen;
- Spierstijfheid;
- Gewrichtspijn;
- Urine in kleine hoeveelheden en erg donker, vergelijkbaar met de kleur van coca-cola.
Naast deze symptomen kunnen er meer algemene symptomen optreden, zoals koorts, misselijkheid, buikpijn, gevoel van algemene vermoeidheid, braken, verwardheid en opwinding. Omdat de symptomen variëren naargelang de oorzaak en het lichaam van elke persoon, kan het behoorlijk moeilijk zijn om een geval van rabdomyolyse te identificeren.
Om rabdomyolyse te kunnen identificeren en complicaties te voorkomen, is het daarom belangrijk om naar het ziekenhuis te gaan voor specifieke tests om de ziekte te identificeren, zodat de meest geschikte behandeling kan worden gestart.
Hoe de diagnose te bevestigen
De diagnose rabdomyolyse wordt meestal door de arts gesteld na beoordeling van de symptomen en medische geschiedenis van de persoon. Bovendien raadt de arts aan bloed- en urinetests uit te voeren om de hoeveelheid elektrolyten die in het bloed circuleren te controleren, evenals de concentratie van myoglobine, creatinefosfokinase en TGP. Door middel van urineonderzoek kan de arts ook de hoeveelheid myoglobine bepalen, wat belangrijk is om de mate van rabdomyolyse te kennen en of er tekenen zijn die wijzen op nierfalen.
Myoglobine is een van de belangrijkste onderzoeken waar de arts om vraagt, want hoe groter de vernietiging van spiervezels, hoe meer myoglobine in het bloed en de urine vrijkomt, waardoor het vrij donker wordt. Bovendien, hoe groter de hoeveelheid vrijgegeven myoglobine, hoe groter de kans op obstructie van de niertubuli, wat kan resulteren in tubulair letsel en bijgevolg acuut nierfalen. Lees meer over myoglobine.
Wat veroorzaakt rabdomyolyse
Rabdomyolyse treedt meestal op als gevolg van het beoefenen van zware en langdurige fysieke activiteit, wat resulteert in overmatige spierspanning. Andere oorzaken van rabdomyolyse zijn:
- Ernstige ongevallen, zoals vallen van hoogte of verkeersongeval;
- Langdurig gebruik van bepaalde medicijnen, vooral antipsychotica of statines;
- Gebruik van drugs, voornamelijk cocaïne, heroïne of amfetamine;
- Langdurige immobilisatie door flauwvallen of ziekte;
- Infecties, die kunnen leiden tot de ophoping van gifstoffen in het lichaam, wat de hoofdoorzaak is van rabdomyolyse bij kinderen;
- Spierziekten, zoals myopathie en polio;
- Verandering in lichaamstemperatuur.
Bovendien kan rabdomyolyse ook optreden als gevolg van overmatige consumptie van alcoholische dranken, elektrische schokken, stofwisselingsziekten en beroerte.
Hoe de behandeling is uitgevoerd
Wanneer rabdomyolyse geen complicaties heeft, verdwijnt het gewoonlijk binnen een paar dagen tot weken. In sommige gevallen kan het echter nodig zijn om de behandeling uit te voeren met de persoon die in het ziekenhuis is opgenomen, zodat serum rechtstreeks in de ader wordt toegediend om ernstige complicaties van de ziekte te voorkomen, zoals uitdroging of nierfalen, veroorzaakt door overmaat aan spierweefsel. afval in het bloed.
Bovendien is het belangrijk om de oorzaak van rabdomyolyse vast te stellen om, indien nodig, een passende behandeling te starten. Dus als het bijvoorbeeld wordt veroorzaakt door het gebruik van een medicijn, moet u ermee stoppen en op medisch advies overschakelen op een ander medicijn.
De duur van de behandeling varieert naargelang de oorzaak en de evolutie van de patiënt, en tijdens ziekenhuisopname is het noodzakelijk om een manchet te dragen om de hoeveelheid urine per dag te bepalen en om andere niertesten uit te voeren om er zeker van te zijn dat de nierfunctie niet wordt beïnvloed. De patiënt wordt meestal ontslagen als de tests normaal zijn en er geen risico is op het ontwikkelen van nierfalen.
In de meest ernstige gevallen, waarin de nieren weinig urine gaan produceren, kan de arts dialyse voorschrijven om de nierfunctie te verbeteren, waarbij overtollige stoffen uit het bloed worden verwijderd die de behandeling mogelijk bemoeilijken.
Mogelijke complicaties
De meest ernstige en meest voorkomende complicatie van rabdomyolyse is het optreden van nierbeschadiging, wat kan leiden tot nierfalen. De aanwezigheid van residuen in het bloed leidt echter ook tot een verhoging van het kalium- en fosforgehalte in het lichaam, wat uiteindelijk de werking van het hart kan beïnvloeden.
In zeldzamere situaties kan ook een ander syndroom optreden dat bekend staat als compartimentsyndroom, waarbij de bloedcirculatie wordt aangetast in een deel van het lichaam, zoals benen, armen of sommige spieren in de buik, waardoor weefselsterfte ontstaat. Begrijp wat compartimentsyndroom is.
Hielp deze informatie u?
Ja nee
Jouw mening is belangrijk! Schrijf hier hoe we onze tekst kunnen verbeteren:
Nog vragen? Klik hier om te worden beantwoord.
E-mail waarop u een antwoord wilt ontvangen:
Controleer de bevestigingsmail die we u hebben gestuurd.
Uw naam:
Reden van bezoek:
--- Kies uw reden --- Ziekte Leef beter Een andere persoon helpen Kennis opdoen
Bent u een gezondheidswerker?
NeeArtsFarmaceutischVerpleegsterVoedingsdeskundigeBiomedischFysiotherapeutSchoonheidsspecialistOverig
Bibliografie
- BRAZILIAANSE SAMENLEVING VAN SPORTARTHROSCOPIE EN TRAUMATOLOGIE. RabdomyolyseBeschikbaar in: . Betreden op 2 augustus 2019
- ROSA, Nuno G. et al. RabdomyolyseActa Méd Port. Vol 18. 271-282, 2005
- MONIZ, Marta S. et al. Rabdomyolyse als manifestatie van een stofwisselingsziekte: casusrapportRev Bras Ter Intensiva. Vol 29. 1 ed; 111-114, 2017
- KWALITEITSMAGAZINE HC. RabdomyolyseBeschikbaar in: . Betreden op 26 december 2019
