Syfilis, ook wel harde kanker of Lues genoemd, is een ziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Treponema pallidum, die in de meeste gevallen wordt overgedragen via intiem contact zonder condoom. De eerste symptomen zijn pijnloze wonden aan de penis, anus of vulva die, indien onbehandeld, spontaan verdwijnen en na weken, maanden tot jaren terugkeren in hun secundaire of tertiaire vormen, die ernstiger zijn.
Wanneer deze infectie optreedt tijdens de zwangerschap, kan deze de foetus, die samentrekt met aangeboren syfilis, infecteren, een zorgwekkende aandoening die ernstig kan worden en misvormingen, miskramen of zelfs de dood van de baby kan veroorzaken.
Syfilis is genezen en de behandeling ervan verloopt via penicilline-injecties, begeleid door de arts in overeenstemming met het stadium van de ziekte waarin de patiënt zich bevindt. Zien wanneer genezing kan gebeuren en hoe het te bewijzen.
Belangrijkste symptomen
Syfilis kan zich presenteren met een verscheidenheid aan symptomen, die over het algemeen consistent zijn met het stadium van de ziekte:
1. Primaire syfilis
Primaire syfilis is het eerste stadium van de ziekte, dat ongeveer 3 weken na infectie verschijnt. Het belangrijkste symptoom van syfilis in dit stadium is het begin van harde kanker, gekenmerkt door een kleine roze klont die zich ontwikkelt tot een roodachtige zweer met verharde randen en een gladde bodem bedekt door een duidelijke uitscheiding.
Deze zweer is pijnloos en komt meestal voor op de plaats van infectie, meestal op de geslachtsdelen, maar kan ook voorkomen in de anale regio, mond, tong, borsten of vingers.
Secundaire Syfilis
De symptomen van secundaire syfilis verschijnen ongeveer 6 tot 8 weken na het verdwijnen van de laesies veroorzaakt door primaire syfilis. In dit stadium komen symptomen voor die het hele lichaam beïnvloeden, zoals ontstoken artritis, hoofdpijn, algemene malaise, koorts, verlies van eetlust en gewrichts- en spierpijn.
Deze fase blijft meestal bestaan tijdens het eerste en tweede jaar van de ziekte, waarbij nieuwe uitbraken optreden die spontaan achteruitgaan, afgewisseld door intervallen zonder symptomen die de neiging hebben om meer en meer aanhoudend te zijn.
3. Tertiaire Syfilis
Na secundaire syfilis gaan sommige mensen naar de derde fase van de ziekte, die wordt gekenmerkt door grotere laesies op de huid, mond en neus die verhard en infiltratief zijn, evenals ernstige hartproblemen in het zenuwstelsel, botten, spieren en lever. Enkele van de meer ernstige symptomen zijn:
- Psychische stoornissen, zoals dementie, progressieve algemene verlamming of persoonlijkheidsveranderingen;
- Neurologische veranderingen, zoals overdreven nerveuze reflexen of niet-reagerende pupillen;
- Insufficiëntie van het hart of aneurysma en regurgitatie van de aorta, het belangrijkste bloedvat van het lichaam.
Deze symptomen kunnen verschijnen tussen 10 en 30 jaar na de eerste infectie en wanneer de ziekte niet wordt behandeld. Bekijk meer details over symptomen van syfilis en foto's van elke fase.
Hoe te bevestigen
Er zijn verschillende methoden voor de diagnose van syfilis, en er zijn enkele eenvoudiger methoden waarbij het nodig is om de wonden te observeren en te schrapen om de aanwezigheid van de bacterie te evalueren, nuttig in de vroege stadia van primaire of secundaire syfilis, wanneer de bacteriën in grote hoeveelheden aanwezig zijn. bedrag.
Bloedonderzoeken die de aanwezigheid van antistoffen tegen de bacteriën evalueren, zoals VDRL of FTA-ABS, kunnen na 2 tot 3 weken infectie worden uitgevoerd, erg handig voor het onderzoeken van vermoedens bij mensen die geen actieve laesies hebben.
De verzameling van hersenvocht, aanwezig in het ruggenmerg, kan nodig zijn om de infectie in het zenuwstelsel te identificeren, in geval van verdenking van tertiaire syfilis.
Hoe is de behandeling gedaan?
Behandeling voor syfilis gebeurt met het gebruik van antibiotica zoals penicilline, en dosis en duur afhankelijk van de ernst en tijd van besmetting van de ziekte. Dezelfde behandeling met penicilline-injecties wordt gedaan voor zwangere vrouwen om de besmetting van de baby met syfilis te voorkomen.
Tijdens het eerste behandelingsjaar moet de patiënt elke 3 maanden een bloedtest ondergaan om de effectiviteit van de behandeling te bepalen, en in het tweede jaar worden de testen om de zes maanden uitgevoerd. Meer informatie over de medicijnopties en doses die worden gebruikt om syfilis te behandelen begrijpen.
Wat is congenitale syfilis
Aangeboren syfilis treedt op wanneer de zwangere vrouw syfilis heeft en de ziekte doorgeeft aan de baby via de placenta. In dit geval kan de baby veranderingen in botten, ogen, oren of tanden ontwikkelen, vergroting van de lever en milt, huidzweren, bloedarmoede, geelzucht, coryza met roodachtige afscheiding, zweertjes in de mond, nagels of moeite om aan te komen. Het is ook mogelijk dat de baby dood wordt geboren of dat dit zelfs in de kindertijd gebeurt als gevolg van longproblemen.
De diagnose van congenitale syfilis kan worden bevestigd door observatie van de bacterie Treponema pallidum in de laesies, lichaamsvloeistoffen of weefsels van de baby, of door het meten van antilichamen in monsters van baby's bloed of navelstreng. De behandeling is geïndiceerd wanneer de infectie wordt vermoed, hetzij als gevolg van veranderingen in het onderzoek, lichamelijke symptomen of omdat de moeder niet de juiste behandeling tijdens de zwangerschap heeft uitgevoerd, en bestaat uit het injecteren van Penicilline in de spier of in de ader, in hoeveelheden die variëren volgens met elk geval. Begrijp hoe de behandeling voor congenitale syfilis wordt uitgevoerd.
Hoe syfilis te krijgen
De belangrijkste vorm van overdracht of besmetting van syfilis is door intieme geslachtsgemeenschap zonder condoomgebruik. Het risico op besmetting is nog groter wanneer er letsels of wonden in de vagina of penis zijn, omdat het de doorgang van de bacteriën in het bloed vergemakkelijkt.
Als er laesies in de mond of huid zijn, kan syfilis ook worden overgedragen door de laesies te kussen of aan te raken. Tijdens de zwangerschap kunnen vrouwen met onbehandelde syfilis de ziekte doorgeven aan de foetus, en in zeldzamere gevallen kan deze ziekte ook worden overgedragen via besmette voorwerpen, tatoeage naalden en bloedtransfusies.
Bovendien is het belangrijk om te onthouden dat, omdat syfilis wordt overgedragen via intiem contact, het mogelijk is dat de persoon wordt geïnfecteerd en symptomen vertoont van andere typen soa's. Ontdek wat ze zijn en hoe belangrijke SOA's kunnen worden geïdentificeerd.
Hoe te voorkomen
Preventie van syfilis gebeurt door condooms te gebruiken in alle intieme contacten en door het aantal partners te verminderen. Tijdens de behandeling wordt aanbevolen om geen geslachtsgemeenschap te hebben.
Bovendien moeten zwangere vrouwen de test voor syfilis tijdens de prenatale zorg uitvoeren en de medische behandeling correct volgen zodat ze de ziekte niet doorgeven aan de baby. Meer informatie over hoe je syfilis kunt krijgen en hoe je jezelf kunt beschermen.
