Acute transverse myelitis is een ontsteking die de twee zijden van een deel van de wervelkolom beïnvloedt, waardoor symptomen ontstaan zoals rugpijn, zwakte van de benen of armen, verlamming en zelfs verminderde gevoeligheid in de handen, soms verward met poliomyelitis, Guillian-Barré en traumatische neuritis.
Het belangrijkste kenmerk is de ontsteking van de wervelkolom die verlamming veroorzaakt en de spieren erg zwak en zacht laat, een situatie die acute slappe myelitis wordt genoemd.
Over het algemeen wordt deze ontsteking veroorzaakt door een infectie, maar het kan ook gebeuren door een auto-immuunziekte die uiteindelijk de cellen van het ruggenmerg aanvalt en kinderen kan treffen. Deze ziekte kan voorkomen als onderdeel van een ziekte van het centrale zenuwstelsel, zoals multiple sclerose, een multisysteemziekte, zoals systemische lupus erythematosus, of in isolatie.
Hoewel het niet altijd mogelijk is transverse myelitis volledig te genezen, is het mogelijk om met medicijnen en fysiotherapie te behandelen om de meeste symptomen te verlichten en de kwaliteit van leven te herstellen.
Symptomen van transverse myelitis
Vroege symptomen van transverse myelitis kunnen zich voordoen en over een paar uur of dagen verergeren. Over het algemeen omvatten ze:
- Pijn in de wervelkolom, vooral in het onderste gedeelte van de rug;
- Tintelend of branderig gevoel in de borst, buik, benen of armen;
- Zwakte in armen of benen;
- Moeite met urine of ontlasting.
Omdat myelitis de myelineschede van zenuwcellen kan beïnvloeden, wordt de overdracht van zenuwprikkels na verloop van tijd verder aangetast, en het is dan ook normaal dat de symptomen na verloop van tijd verslechteren en intenser worden en zelfs verlamming kan voorkomen.
Dus, wanneer er symptomen zijn die op een probleem in de wervelkolom kunnen wijzen, is het erg belangrijk om een huisarts te raadplegen, bijvoorbeeld om de oorzaak te identificeren en de behandeling te starten voordat er lastige laesies ontstaan. In deze situatie is het normaal na de diagnose dat de persoon wordt doorverwezen naar een neuroloog.
Hoe de diagnose te bevestigen
Om transverse myelitis te diagnosticeren, raadpleegt u een huisarts of een neuroloog wanneer er veel vermoedelijke problemen zijn met de wervelkolom. De arts vraagt, naast het evalueren van de symptomen en de voorgeschiedenis van ziekten, meestal ook naar een aantal diagnostische tests, zoals magnetische resonantie, lumbaalpunctie en verschillende bloedonderzoeken, die andere ziekten helpen maskeren.
Wat veroorzaakt transverse myelitis
Het is nog niet bekend wat de precieze oorzaak van transverse myelitis is, maar er zijn enkele omstandigheden die het risico op het ontwikkelen van dit probleem lijken te vergroten, zoals:
- Virale infecties, vooral in de long ( Mycoplasma pneumoniae ) of in het spijsverteringsstelsel;
- Parasitaire infecties, zoals toxoplasmose of cysticercose;
- Multiple sclerose;
- Optische neuromyelitis;
- Auto-immuunziekten zoals lupus of het syndroom van Sjögren.
Hoewel het zeer zeldzaam is, zijn er ook meldingen van gevallen van transverse myelitis die zijn ontstaan na het nemen van een vaccin tegen hepatitis B of tegen mazelen, de bof en waterpokken.
Hoe is de behandeling gedaan?
De behandeling van myelitis verschilt sterk per geval, maar wordt meestal gestart met het gebruik van medicijnen om mogelijke infecties te behandelen, ontstekingen van het beenmerg te verminderen en symptomen te verlichten, waardoor de kwaliteit van leven verbetert. Enkele van de meest gebruikte medicijnen zijn:
- Injecteerbare corticosteroïden, zoals methylprednisolon of dexamethason: verminderen snel de ontsteking van het ruggenmerg en verminderen de reactie van het immuunsysteem, waardoor de symptomen worden verlicht;
- Plasma-uitwisselingsbehandeling : het wordt gebruikt bij mensen die geen verbetering hebben gezien met de injectie van corticosteroïden en werkt door het verwijderen van het teveel aan antilichamen dat de ontsteking van het beenmerg kan veroorzaken;
- Antivirale Remedies : voor de behandeling van elke mogelijke virale infectie die actief is en schadelijk voor het merg;
- Pijnstillers zoals Acetominofeno of Naproxen: om spierpijn en andere soorten pijn die kunnen ontstaan te verlichten.
Na deze initiële therapie en wanneer de symptomen beter onder controle zijn, kan de arts fysiotherapeutische sessies adviseren om de spieren te helpen versterken en de coördinatie te coördineren, die mogelijk door de ziekte wordt beïnvloed.
In sommige gevallen kan het nog steeds nodig zijn om ergotherapeutische sessies te doen, zodat de persoon leert om dagelijkse activiteiten te doen met de nieuwe beperkingen die zich kunnen voordoen met de ziekte.
