Het immuunsysteem, of immuunsysteem, is een verzameling organen, weefsels en cellen die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van binnendringende micro-organismen, waardoor de ontwikkeling van ziekten wordt voorkomen. Bovendien is het verantwoordelijk voor het bevorderen van de balans van het organisme uit de gecoördineerde respons van de cellen en moleculen geproduceerd in reactie op het pathogeen. Zie welke de belangrijkste verdedigingscellen van het organisme zijn.
De beste manier om het immuunsysteem te versterken en goed te laten reageren op binnendringende micro-organismen, is door gezonde gewoonten te voeden en in praktijk te brengen. Daarnaast is het belangrijk dat vaccinatie, vooral als kind, wordt uitgevoerd om de aanmaak van antilichamen te stimuleren en te voorkomen dat het kind ziekten ontwikkelt die de ontwikkeling van het kind kunnen verstoren, zoals polio, ook kinderverlamming genoemd. voorkomen door middel van het VIP-vaccin. Weet wanneer je het poliovaccin moet innemen.
Hoe het werkt
Het immuunsysteem is verantwoordelijk voor de bescherming van het lichaam tegen elke vorm van infectie. Wanneer een micro-organisme het lichaam binnendringt, is het immuunsysteem in staat om deze pathogeen te identificeren en afweermechanismen te activeren met het doel infecties te bestrijden.
Het immuunsysteem bestaat uit twee hoofdtypen van respons: de aangeboren immuunrespons, de eerste verdedigingslinie van het lichaam, en de adaptieve immuunrespons, die specifieker is en wordt geactiveerd wanneer het eerste antwoord niet werkt of niet genoeg is .
Aangeboren of natuurlijke immuunrespons
De natuurlijke of aangeboren immuunrespons is de eerste verdedigingslinie van het lichaam en is sinds de geboorte aanwezig in de persoon. Zodra het micro-organisme het organisme binnendringt, wordt deze verdedigingslinie gestimuleerd, gekenmerkt door zijn snelheid en weinig specificiteit.
Dit type immuniteit bestaat uit:
- Fysieke barrières, die de huid, het haar en het slijm zijn, die verantwoordelijk zijn voor het voorkomen of vertragen van het binnendringen van vreemde lichamen in het lichaam;
- Fysiologische barrières, zoals zuurgraad van de maag, lichaamstemperatuur en cytokinen, voorkomen dat het invasieve micro-organisme zich in het lichaam ontwikkelt, naast het bevorderen van de eliminatie ervan;
- Cellulaire barrières, bestaande uit cellen die worden beschouwd als de eerste verdedigingslinie, die neutrofielen, macrofagen en NK-lymfocyten zijn, verantwoordelijk voor het omvatten van het pathogeen en het bevorderen van de vernietiging ervan.
Vanwege de efficiëntie van het aangeboren immuunsysteem, komen infecties niet altijd voor en worden micro-organismen snel geëlimineerd. Wanneer natuurlijke immuniteit echter niet voldoende is om het pathogeen te bestrijden, wordt adaptieve immuniteit gestimuleerd.
Adaptieve of verworven immuunrespons
De verworven of adaptieve immuniteit, hoewel het de tweede verdedigingslinie van het organisme is, is van groot belang, omdat hiermee de geheugencellen worden gegenereerd, zodat infecties door hetzelfde micro-organisme voorkomen of, als ze optreden, ze milder zijn .
Naast het veroorzaken van geheugencellen, is de adaptieve immuunrespons, hoewel het langer duurt om te worden vastgesteld, specifieker, omdat het specifieke kenmerken van elk micro-organisme kan identificeren en dus de immuunrespons kan aansturen.
Dit type immuniteit wordt geactiveerd door contact met infectieuze agentia en heeft twee soorten:
- Humorale immuniteit, die een reactie is die wordt gemedieerd door antilichamen die worden geproduceerd door type B-lymfocyten;
- Immuniteit, de immuunrespons gemedieerd door T-lymfocyten, die de vernietiging van het micro-organisme of de dood van geïnfecteerde cellen bevorderen, aangezien dit type immuniteit wordt ontwikkeld wanneer de ziekteverwekker de aangeboren en humorale immuniteit overleeft en niet toegankelijk is voor de antilichamen . Meer informatie over lymfocyten.
Naast humorale en cellulaire immuniteit, kan de adaptieve immuunrespons ook worden geclassificeerd als actief wanneer deze via vaccinatie wordt verkregen, bijvoorbeeld of passief, wanneer ze van een andere persoon komen, zoals via de borstvoeding, waarbij antilichamen kunnen worden toegediend. van de moeder tot de baby.
Wat zijn antigenen en antilichamen
Voor een reactie van het immuunsysteem zijn antigenen en antilichamen nodig. Antigenen zijn stoffen die in staat zijn om een immuunrespons op te wekken, specifiek voor elk micro-organisme, en die direct aan de lymfocyt of een antilichaam binden om de immuunrespons te genereren, die normaal gesproken resulteert in de vernietiging van het micro-organisme en dus het einde van de infectie.
Antilichamen zijn Y-eiwitten die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van het lichaam tegen infecties en worden geproduceerd als reactie op een binnenvallend micro-organisme. Antilichamen, ook wel immunoglobulines genoemd, kunnen worden verkregen via borstvoeding, wat het geval is met IgA, zelfs tijdens zwangerschap, in het geval van IgG, of worden geproduceerd als reactie op een allergische reactie in het geval van IgE.
| immunoglobulinen | karakter |
| IgA | Het beschermt het darm-, ademhalings- en urogenitale kanaal van infecties en kan worden verkregen via borstvoeding, waarbij het antilichaam van moeder op baby wordt overgedragen |
| IgD | Het wordt samen met IgM tot expressie gebracht tijdens de acute fase van infecties, maar de functie ervan is nog steeds onduidelijk |
| IgE | Het komt tot expressie tijdens allergische reacties |
| IgM | Het wordt geproduceerd in de acute fase van infectie en is verantwoordelijk voor de activering van het complementsysteem, dat een systeem is dat is samengesteld uit eiwitten die verantwoordelijk zijn voor het vergemakkelijken van de eliminatie van het binnenvallende micro-organisme. |
| IgG | Het is het meest voorkomende type antilichaam in het plasma, het wordt beschouwd als het geheugenantistof en het beschermt de pasgeborene, omdat het de placentabarrière kan passeren |
In de reactie op infecties is IgM het eerst geproduceerde antilichaam. Naarmate de infectie opduikt, begint het lichaam IgG te produceren dat niet alleen infectie bestrijdt, maar ook in omloop is en wordt beschouwd als een geheugenantistof. Meer informatie over IgG en IgM.
Typen immunisatie
Immunisatie komt overeen met het mechanisme van het organisme om bescherming tegen bepaalde micro-organismen te bevorderen, en kan van nature of kunstmatig worden verkregen, zoals in het geval van vaccins bijvoorbeeld.
Actieve immunisatie
De actieve immunisatie is die welke wordt verkregen door vaccinatie of door contact met het middel van een bepaalde ziekte, het stimuleren van het immuunsysteem en het veroorzaken van het produceren van antilichamen.
Actieve immunisatie is in staat om geheugen te genereren, dat wil zeggen, wanneer het lichaam opnieuw contact maakt met de veroorzaker van een bepaalde ziekte, het lichaam de binnendringende agent herkent en bestrijdt, waardoor de persoon wordt belemmerd de ziekte te ontwikkelen of ernstiger te worden . Aldus is dit type reactie langdurig, hoe laat ook om te worden vastgesteld, dat wil zeggen kort na blootstelling aan het schadelijke middel, er is geen adequate immuunresponsvorming onmiddellijk. Het immuunsysteem heeft tijd nodig om deze informatie te verwerken en te assimileren.
Natuurlijke blootstelling aan het pathogeen is één manier om actieve immunisatie te verkrijgen. Daarnaast is het belangrijk om de actieve immunisatie kunstmatig te krijgen, dat is door vaccinatie, waardoor toekomstige infecties worden voorkomen. Bij vaccinatie krijgt de persoon het gedode micro-organisme of de verminderde activiteit ervan om het immuunsysteem te stimuleren de ziekteverwekker te herkennen en er immuniteit tegen te creëren. Kijk wat de belangrijkste vaccins zijn en wanneer ze moeten worden ingenomen.
Passieve immunisatie
Passieve immunisatie vindt plaats wanneer de persoon antistoffen krijgt die door een andere persoon of een ander dier zijn geproduceerd. Dit type immunisatie wordt meestal op natuurlijke wijze verkregen door de passage van immunoglobulines, voornamelijk van het IgG (antilichaam) type, door de placenta, dat wil zeggen door de directe overdracht van de moeder naar de baby.
Passieve immunisatie kan ook kunstmatig worden verkregen door de injectie van antilichamen van andere mensen of dieren, zoals slangenbeet, bijvoorbeeld, waar het slangengif wordt geëxtraheerd uit het slangengif en vervolgens direct aan de persoon wordt toegediend . Meer informatie over eerste hulp voor snakebite.
Dit type immunisatie genereert een snellere immuunrespons, maar is niet zo langdurig als actieve immunisatie.
Hoe het immuunsysteem te verbeteren
Om het immuunsysteem te verbeteren, is het belangrijk om gezonde levensstijlgewoonten aan te nemen, zoals regelmatige lichaamsbeweging en een uitgebalanceerd dieet met voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C, selenium en zink. Zien welke voedingsmiddelen het immuunsysteem kunnen versterken.
Bekijk andere tips om het immuunsysteem te verbeteren:
