Cytomegalovirus, ook bekend als CMV, is een virus in dezelfde herpesfamilie, die symptomen kan veroorzaken zoals koorts, keelpijn en gezwollen buik. Net als herpes is dit virus ook bij de meeste mensen aanwezig, maar veroorzaakt het alleen symptomen wanneer het immuunsysteem verzwakt is, bijvoorbeeld bij zwangere vrouwen, mensen met hiv of bij patiënten die kankerbehandeling ondergaan, bijvoorbeeld.
Tijdens de zwangerschap wordt dit virus gedetecteerd door middel van prenatale tests, maar het is meestal onschadelijk en veroorzaakt geen verandering in de baby, vooral niet wanneer de vrouw vóór de zwangerschap werd geïnfecteerd. Wanneer een vrouw echter tijdens de zwangerschap is geïnfecteerd, kan het virus problemen veroorzaken zoals microcephalie en doofheid bij de baby.
Belangrijkste symptomen
Wanneer het virus een nieuwe persoon treft, zijn er geen symptomen die hun aanwezigheid in het lichaam aantonen, dus het is gebruikelijk dat de patiënt pas ontdekt dat hij geïnfecteerd is wanneer hij een specifieke bloedtest uitvoert voor het virus.
Er kunnen echter enkele symptomen optreden wanneer het immuunsysteem laag is:
- Koorts boven 38ºC;
- Keelpijn;
- Overmatige vermoeidheid;
- Zwelling van de buik;
- Pijnlijke buik
Vanwege het risico van het veroorzaken van misvormingen bij de baby, moeten alle zwangere vrouwen worden getest op het virus, zelfs zonder de symptomen, om zo nodig de behandeling te starten om te voorkomen dat het virus de baby raakt.
Begrijp wat er gebeurt als de baby is geïnfecteerd met cytomegalovirus.
Hoe te diagnosticeren
De diagnose cytomegalovirusinfectie wordt gesteld aan de hand van specifieke bloedtests, die laten zien of er antistoffen tegen het virus bestaan. Wanneer het resultaat van de test resulteert in het CMV-IgM-reagensresultaat, geeft dit aan dat de virusinfectie nog steeds aan het begin is, maar als het resultaat CMV-IgG-reagens is, betekent dit dat het virus langer in het lichaam aanwezig is, leven, net als bij herpes.
Als tijdens de zwangerschap CMV-IgM-reagens resulteert, moet de zwangere vrouw beginnen met de behandeling met antivirale middelen of immunoglobulines om overdracht naar de baby te voorkomen. Zie hoe in deze gevallen wordt behandeld.
Hoe is de behandeling gedaan?
Er is geen medicijn in staat om het virus uit het lichaam te verwijderen en daarom wordt de behandeling uitgevoerd met pijnstillers, zoals Paracetamol, om symptomen zoals hoofdpijn en koorts te verlichten.
Deze behandeling duurt meestal ongeveer 14 dagen en kan thuis worden gedaan met behulp van de door de arts voorgeschreven geneesmiddelen, rust en voldoende waterinname.
In speciale gevallen, zoals tijdens de zwangerschap of wanneer de infectie hoog is ontwikkeld, kan de arts echter het gebruik van antivirale middelen voorschrijven om de belasting van het virus in het lichaam te verminderen, maar het kan niet volledig worden uitgesloten.
Belangrijkste complicaties
Complicaties van cytomegalovirus komen vooral voor bij kinderen die tijdens de zwangerschap met het virus zijn geïnfecteerd en omvatten:
- Mentale retardatie;
- Vertraagde ontwikkeling;
- convulsies;
- Hersenverlamming;
- Defecten in tandvorming;
- Verlamming van sommige delen van het lichaam, vooral van de benen;
- Doofheid.
Bij volwassenen ontstaan complicaties wanneer de infectie zich veel ontwikkelt, zoals bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, met als gevolg voornamelijk blindheid en verlies van beenbewegingen.
Hoe de overdracht van virussen plaatsvindt
Transmissie van het cytomegalovirus kan plaatsvinden door contact met lichaamsecreties, zoals hoest en speeksel, door intiem contact met een geïnfecteerde persoon of door het delen van besmette voorwerpen zoals bekers, bestek en handdoeken.
Bovendien kan het virus ook worden overgedragen via bloedtransfusies of van moeder op kind, vooral als de zwangere vrouw tijdens de zwangerschap is geïnfecteerd.
