De coombs-test is een soort bloedtest die de aanwezigheid evalueert van specifieke antilichamen die rode bloedcellen aantasten, waardoor ze worden vernietigd en die kunnen leiden tot het ontstaan van een type bloedarmoede die bekend staat als hemolytisch.
Er zijn twee hoofdtypen van dit examen, waaronder:
- Directe Coombstest : evalueert direct rode bloedcellen, controleert antilichamen tegen de rode bloedcellen en of deze antilichamen zijn afgeleid van het eigen immuunsysteem van de persoon of zijn ontvangen door transfusie. Deze test wordt meestal uitgevoerd om auto-immune hemolytische anemieën te detecteren - Zie welke symptomen kunnen duiden op hemolytische anemie;
- Indirecte Coombstest : evalueert het bloedplasma, identificeert de aanwezige antilichamen en wordt meestal gevraagd in transfusiesituaties, om ervoor te zorgen dat het te doneren bloed compatibel is met de ontvanger.
Naast anemie kan deze test ook helpen bij het identificeren van andere ziekten die invloed hebben op bloedcellen zoals leukemie, lupus, mononucleosis en foetale erythroblastosis, ook bekend als hemolytische ziekte van de pasgeborene, evenals het risico op transfusiereacties. Meer informatie over foetale erytroblastosis.
Hoe is het examen gedaan?
De Coombs-test wordt uitgevoerd met een bloedmonster, dat in het klinische laboratorium moet worden verzameld. Het verzamelde bloed wordt naar het laboratorium gestuurd, waar de directe of indirecte Coombs-test zal worden uitgevoerd, afhankelijk van het doel.
In de directe Coombs-test wordt het Coombs-reagens aan het bloed van de patiënt toegevoegd, waardoor antilichamen zichtbaar worden die aan de rode bloedcellen kunnen worden gebonden. In de indirecte Coombs-test wordt het bloed verzameld en gecentrifugeerd, waarbij de rode bloedcellen worden gescheiden van het plasma, dat de antilichamen bevat. Plasma 'vooraf-gelabelde' rode cellen worden toegevoegd aan het plasma om te controleren op auto-antilichamen die aanwezig zijn in het plasma en bijgevolg in het bloed van de patiënt.
Coombs-testen vereist geen voorbereiding, maar sommige medicijnen kunnen het resultaat beïnvloeden, dus is het belangrijk om de arts uw gebruik te vertellen zodat advies kan worden gegeven over uw suspensie.
Wat betekent het resultaat?
Het resultaat van de Coombs-test is negatief als er geen antilichaam is dat de rode globes vernietigt en daarom als een normaal resultaat wordt beschouwd.
Wanneer het resultaat echter positief is, betekent dit dat er antilichamen in het bloed aanwezig zijn en dus als het resultaat positief is in de directe Coombs-test, betekent dit dat de persoon mogelijk een ziekte heeft zoals:
- Auto-immune hemolytische anemie;
- Mycoplasma-infectie;
- syfilis;
- leukemie;
- Lupus erythematosus;
- Mononucleosis.
In het geval van de indirecte Coombs-test betekent het positieve resultaat al dat de persoon een antilichaam heeft dat stolsels kan veroorzaken bij het ontvangen van een ander type bloed en daarom moet men voorzichtig zijn bij het maken van een bloedtransfusie. Zie de risico's van bloedtransfusie.
In ieder geval is het altijd belangrijk dat het resultaat wordt geëvalueerd door de arts die ernaar heeft gevraagd, omdat sommige antecedenten van de persoon het resultaat kunnen veranderen.
