De ziekte van Paget van de borst, of DPM, is een zeldzaam type borstaandoening die meestal verband houdt met andere soorten borstkanker. Deze ziekte komt zelden voor bij vrouwen vóór de leeftijd van 40, en wordt het vaakst gediagnosticeerd tussen de leeftijd van 50 en 60 jaar. Hoewel zeldzaam, kan de borstziekte van Paget ook bij mannen voorkomen.
De diagnose van de borstziekte van Paget wordt door de mastoloog gesteld door middel van diagnostische tests en evaluatie van symptomen, zoals pijn in de tepel, irritatie en plaatselijke afschilfering en pijn en jeuk in de tepel.
Symptomen van de ziekte van Paget van de borst
Symptomen van de ziekte van Paget komen meestal voor in slechts één borst en komen vaker voor bij vrouwen ouder dan 50, waarvan de belangrijkste zijn:
- Lokale irritatie;
- Pijn in de tepel;
- Schilfering van de regio;
- Verandering van de vorm van de tepel;
- Pijn en jeuk in de tepel;
- Branderig gevoel in de plaats;
- Verharding van de tepelhof;
- Verduistering van de site, in zeldzamere gevallen.
In meer gevorderde gevallen van de ziekte van Paget kan naast retractie, inversie en ulceratie van de tepel ook de huid rond de tepelhof betrokken zijn, dus het is belangrijk dat de behandeling zo snel mogelijk wordt gestart.
De meest geschikte arts voor het diagnosticeren en begeleiden van de behandeling van de borstziekte van Paget is de mastoloog, maar de identificatie en behandeling van de ziekte kan ook worden aanbevolen door de dermatoloog en gynaecoloog. Het is belangrijk dat de diagnose zo snel mogelijk wordt gesteld, omdat op deze manier correct kan worden behandeld met goede resultaten.
Hoe de diagnose wordt gesteld
De diagnose van de borstziekte van Paget wordt door de arts gesteld door middel van de evaluatie van de symptomen en kenmerken van de borst van de vrouw, naast beeldvormende tests, zoals bijvoorbeeld echografie van de borsten en magnetische resonantie beeldvorming. Bovendien is mammografie geïndiceerd om ook te controleren op de aanwezigheid van knobbeltjes of microcalcificaties in de borst die kunnen wijzen op invasief carcinoom.
Naast beeldvormende tests vraagt de arts meestal om een biopsie van de tepel om de kenmerken van de cellen te verifiëren, naast immunohistochemisch onderzoek, wat overeenkomt met een type laboratoriumonderzoek waarbij de aanwezigheid of afwezigheid van antigenen wordt geverifieerd . die de ziekte kunnen karakteriseren, zoals AE1, AE3, CEA en EMA die positief zijn bij de ziekte van Paget van de borst.
Differentiële diagnose
De differentiële diagnose van de ziekte van Paget van de borst wordt voornamelijk gesteld aan de hand van bijvoorbeeld psoriasis, basaalcelcarcinoom en eczeem, die van de laatste worden onderscheiden doordat ze eenzijdig zijn en met minder intense jeuk. Er kan ook een differentiële diagnose worden gesteld waarbij rekening wordt gehouden met de respons op de therapie, aangezien lokale behandeling bij de ziekte van Paget de symptomen kan verlichten, maar geen definitieve effecten heeft, met herhaling.
Bovendien moet de ziekte van Paget van de borst, wanneer gepigmenteerd, worden onderscheiden van melanoom, en dit gebeurt voornamelijk door het histopathologische onderzoek, dat wordt gedaan om de borstcellen te evalueren, en immunohistochemie, waarbij het de aanwezigheid is van HMB-45, MelanA- en S100-antigenen in het melanoom en afwezigheid van de AE1-, AE3-, CEA- en EMA-antigenen, die normaal aanwezig zijn bij de ziekte van Paget van de borst, zijn afwezig.
Behandeling voor de ziekte van Paget van de borst
De door de arts voorgeschreven behandeling voor de ziekte van Paget van de borst is meestal een borstamputatie gevolgd door sessies van chemotherapie of bestralingstherapie, aangezien deze ziekte vaak verband houdt met invasief carcinoom. In minder uitgebreide gevallen kan chirurgische verwijdering van het geblesseerde gebied aangewezen zijn, waarbij de rest van de borst behouden blijft. Een vroege diagnose is belangrijk om niet alleen de progressie van de ziekte te voorkomen, maar ook een chirurgische behandeling.
In sommige gevallen kan de arts ervoor kiezen om de behandeling uit te voeren, zelfs zonder bevestiging van de diagnose, wat het gebruik van actuele medicatie aangeeft. Het probleem met dit soort gedrag is dat deze medicijnen de symptomen kunnen verlichten, maar dat ze de progressie van de ziekte niet belemmeren.
Hielp deze informatie u?
Ja nee
Jouw mening is belangrijk! Schrijf hier hoe we onze tekst kunnen verbeteren:
Nog vragen? Klik hier om te worden beantwoord.
E-mail waarop u een antwoord wilt ontvangen:
Controleer de bevestigingsmail die we u hebben gestuurd.
Uw naam:
Reden van bezoek:
--- Kies uw reden --- Ziekte Leef beter Een andere persoon helpen Kennis opdoen
Bent u een gezondheidswerker?
NeeArtsFarmaceutischVerpleegsterVoedingsdeskundigeBiomedischFysiotherapeutSchoonheidsspecialistOverig
