Behandeling voor narcolepsie moet worden aangegeven door de neuroloog na beoordeling van de hersenfunctie van de persoon. Meestal worden middelen die stimuleren het centrale zenuwstelsel aangewezen om de persoon gemakkelijker wakker te maken.
Narcolepsie is een slaapstoornis waarbij het individu overmatige slaperigheid ervaart in ongepaste situaties, zoals tijdens het autorijden of zelfs tijdens een gesprek of een werkbijeenkomst. De afleveringen gebeuren plotseling en zijn terugkerend, vaker in gang gezet door een situatie die de emoties van de persoon opwekt. Deze ziekte is genetisch maar begint zich pas te manifesteren tussen 10 en 20 jaar oud. In een aflevering van narcolepsie verliest de persoon zelfs de zintuigen en kan hij hals over kop op de grond of op een tafel vallen, bijvoorbeeld.
Remedies voor Narcolepsie
Enkele voorbeelden van geneesmiddelen die worden voorgeschreven om narcolepsie te behandelen, zijn stimulerende middelen voor het centrale zenuwstelsel, antidepressiva en hypnotica, zoals Ritalin (methylfenidaat), amfetaminen, Modafinil (Provigil), Mazindol, Selegiline, pemoline en cafeïne.
De remedies zijn effectief om de persoon alert te houden door afleveringen van narcolepsie tussen 70 en 90% te verminderen en uw aanbevolen dosis moet door uw arts worden aangegeven omdat de dosis indien nodig van persoon tot persoon kan verschillen.
Belangrijke zorg
Sommige maatregelen zijn erg belangrijk en moeten worden gevolgd als een vorm van behandeling, die helpt de ziekte onder controle te houden, zoals:
- Ga slapen en sta elke dag op hetzelfde tijdstip op;
- Vermijd alcoholische dranken en medicijnen die slaperigheid veroorzaken;
- Vermijd het misbruik van koffie, chocolade en coladranken, want als er te veel is, kan dit een rebound-effect hebben en slaap veroorzaken;
- Vermijd om langer dan 16 uur wakker te blijven;
- Niet roken;
- Vermijd consumptie van voedingsmiddelen die rijk aan koolhydraten zijn;
- Neem tot 2 dutjes van 20 minuten elk in het midden van de ochtend en na de lunch om overdag meer alert te zijn.
Overleg met een psycholoog of psychoanalyticus kan helpen bij de aanpassing aan de ziekte en de implicaties ervan in het leven, het vermijden van angst en depressieve crises.
Narcolepsie complicaties
De belangrijkste complicatie van een narcotische ziekte is slaperigheid gedurende de dag, alsof de persoon 's nachts niet genoeg rust heeft gehad, naast mogelijk lichamelijk letsel als gevolg van vallen (wat gebeurt wanneer de persoon ook kataplexie heeft, wat het verlies van de zintuigen is gevolgd) van de herfst).
Een persoon kan botten breken, paarse vlekken krijgen op de huid of ernstig gewond raken tijdens het rijden of het bedienen van machines en heeft een narcolepsie-episode, dus mensen met narcolepsie kunnen niet autorijden of dergelijke apparatuur bedienen.
De ziekte brengt schade toe aan de school en het professionele leven van de persoon, wat zijn zelfrespect schaadt. Bovendien kunnen de bijwerkingen van de remedies die bij de behandeling worden gebruikt droge mond en erectiestoornissen veroorzaken. Het is gebruikelijk dat een persoon depressies, angsten, eetstoornissen zoals eetaanvallen, gedragsstoornissen, migraine en slaapapneu ontwikkelt.
